Omdat sinds begin dit jaar (2004) ik lid mocht worden van de O.T.V. met mijn VOLVO 1800 ES uit 1973 stuur ik hierbij wat informatie over mijn auto
Na verhuisd te zijn en ik via vrienden en met name mijn buurman, eigenaar van een B-Ford 1932 meer in contact kwam met oldtimer liefhebbers werd mijn interesse voor oldtimers groter. Het idee voor een eigen auto sluimerde al langer maar als het zo dichtbij komt helpt dit om de laatste drempel over te gaan.
Een keuze voor oldtimer of klassieker was er toen nog niet specifiek.
Nadat de buurman een oldtimer-rit in Friesland had bezocht kwam hij met de informatie over de 1800 ES die hij bij kennissen had gezien te koop was. Na opsturen van foto's en informatie via Fons (ook al lang lid van de O.T.V.) een bezoek gebracht aan het plaatsje Wierden om te gaan kijken en was meteen verkocht aan dit toch redelijk aparte model.


In Maart 1996 werd deze uit Amerika geïmporteerde       
 auto thuisbezorgd en kon de restauratie beginnen. Mijn
 vrouw had hem totdat moment nog niet gezien maar was
 even enthousiast (op de beschadigingen na) als ik.
 De eerste zorgen waren om de auto weer gericht te krijgen.
 Dit zou met behulp van stelset op een CELETTA 5 bank
 kunnen. Richtset was beschikbaar maar het vinden van een
 bedrijf dat dergelijke bank had was iets lastiger. Uiteindelijk
 deze wel gevonden en hebben op zich ook goed werk geleverd. Echter maanden later , bij het opbouwen van de auto,miste ik van een aantal bouten en moeren en andere kleinigheden. Navraag en zoeken bij betreffende bedrijf leverde op twee bouten na alle nodige spullen. Echt gelukkig was ik niet met een dergelijke service en zal dus ook geen reclame gaan maken voor hun.

Mede dankzij ervaren sleutelaars uit de vriendenkring en daar omheen heb ik weinig problemen gekend met het verdere verloop van de restauratie. Wat ik wel geleerd heb
is om wat meer geduld te hebben. Dit had soms de kosten wat kunnen drukken bij de aanschaf van vervangende onderdelen. Enthousiasme oftewel haast is een slechte leermeester.
Ook zal ik bij een volgende auto wat meer aandacht voor het interieur hebben want dat kan ook een flinke aanslag op de post onvoorziene uitgaven zijn, als je tenminste voor origineel wil gaan.
Het onderblok is volledig gereviseerd ,de versnellingsbak heeft nog wat aandacht nodig maar verder is het een fijne auto die me tot nu toe nog maar eenmaal heeft laten staan. Dit ten gevolge van een gebroken draadje van een temperatuur sensor die dus echt de hele ontsteking lam heeft gelegd.
Door de aanschaf van een klassieker ( is pas 30 jaar oud ) hebben mijn vrouw en ik leuke contacten erbij gekregen en uit het oog verloren vriendschap weer nieuw leven ingeblazen. Dat zijn de bijeffecten van het rijden in 'n klassieker.

met vriendelijke groet,
Jan Bonten